Reiszwendel in Libanon

In Libanon manipuleren taxichauffeurs in stedelijke gebieden vaak meters om sneller te lopen of beweren dat de meter kapot is, waarna ze opgeblazen tarieven eisen in Libanese Pond (LBP) of USD. Voor een rit van 5 km van de Internationale Luchthaven van Beiroet Rafic Hariri naar het centrum zouden ze legitiem 50.000 LBP (ongeveer 5 USD) kunnen vragen, maar eisen 150.000 LBP door te insistteren op een vast tarief of een storing te veinzen. Dit komt veel voor vanwege economische instabiliteit, waarbij chauffeurs toeristen targeten bij luchthavens, busstations en belangrijke wegen.

Straatwisselaars in drukke gebieden zoals de Hamra-straat in Beiroet of de souks in Tripoli bieden zwartemarktkoersen voor USD naar LBP, maar geven namaakbiljetten of korten toeristen in. Ze adverteren koersen 10-20% boven officiële banken, zoals 15.000 LBP per USD wanneer de officiële koers 12.000 LBP is, en wisselen biljetten om tijdens de transactie.

In de drukke souks en markten van Libanon verhogen verkopers prijzen voor toeristen die lokale items kopen zoals cederhout ambachten of olijfoliezeep, en vragen 20.000 LBP voor een zeepbar die locals kopen voor 5.000 LBP. Ze gebruiken agressieve onderhandelings tactieken en beweren dat items 'zelden' of 'exclusief handgemaakt' zijn, vooral in Beiroet's Souk El Gemmayzeh of Tripoli's oude medina, en richten zich op eerste bezoekers.

In Beiroet's Corniche promenade werken dieven in teams om toeristen af te leiden met valse petities of aanbiedingen van goedkope sieraden, waarna ze portefeuilles of telefoons uit tassen stelen. Dit gebeurt vaak tijdens avondwandelingen bij de waterkant, waar economische problemen locals ertoe brengen om buitenlanders met camera's of smartphones te targeten, met verliezen gemiddeld 100.000 LBP in contant geld.

In Beiroet's uitgaansdistricten zoals Gemmayzeh voegen bars fantoomitems toe aan rekeningen of rekenen driedubbel voor drankjes, zoals een bier van 10.000 LBP dat als 30.000 LBP wordt vermeld, en targeten toeristen die onbekend zijn met de scene. Personeel kan 'speciale belastingen' claimen vanwege Libanon's economische crisis.

In Tripoli's historische souks bieden verkopers namaak Ottomaanse items zoals koperen lampen of tapijten aan, en beweren dat ze authentiek zijn en vragen 500.000 LBP (ongeveer 50 USD) voor namaak die 50.000 LBP waard is. Ze gebruiken druk tactieken in smalle steegjes bij de Grote Moskee, en maken misbruik van toeristen's interesse in Libanon's Kruistochten geschiedenis.

Bij de oude ruïnes van Byblos naderen ongelicentieerde gidsen toeristen met aanbiedingen van 'exclusieve' tours voor 50.000 LBP, waarna ze onjuiste informatie geven of extra fooien eisen, zoals het claimen van verborgen Kruistochten tunnels die niet bestaan. Dit target bezoekers bij de ingang van de site, waar economische factoren leiden tot agressieve pitches.