Indonesië Reisoplichting

In Indonesië installeren oplichters skimming-apparaten op geldautomaten in drukke toeristenplekken zoals winkelcentra in Jakarta of bankfilialen bij Bali-stranden. Deze apparaten, vaak op plekken zoals geldautomaten in Denpasar, vangen kaartgegevens terwijl verborgen camera's PIN-codes opnemen, wat leidt tot onbevoegde opnames van gemiddeld 500.000 IDR per slachtoffer. Deze oplichterij misbruikt het veelvuldige gebruik van buitenlandse kaarten in gebieden met laxere beveiliging.

Over heel Indonesië doen oplichters zich voor als legitieme reisorganisaties op platforms zoals sociale media of straatkiosken, en bieden ze afgeprijsde reizen aan naar plekken zoals de stranden van Bali of de tempels van Yogyakarta. Ze nemen vooruitbetalingen in IDR, zoals 200.000 IDR voor een valse tour naar Komodo-eiland, en verdwijnen dan of bieden ondermaatse diensten, vaak gericht op buitenlanders die onbekend zijn met lokale operators zoals die gecertificeerd door het Indonesische Ministerie van Toerisme.

In Jakarta manipuleren chauffeurs van blue bird-taxi's of onofficiële taxi's op Soekarno-Hatta Airport de meters om tarieven op te blazen, en rekenen toeristen tot 150.000 IDR voor een rit van 30.000 IDR naar gebieden zoals Jalan Sudirman. Ze beweren dat de meter defect is en eisen een onderhandelde prijs, wat misbruik maakt van verkeersopstoppingen en taalbarrières in deze drukke stad.

In drukke plekken in Jakarta zoals het Monas Monument of evenementen van de Jakarta Fair creëren groepen dieven afleidingen, zoals valse ruzies of morsen, om portefeuilles of telefoons van toeristen te stelen, vaak items ter waarde van meer dan 1.000.000 IDR in totaal, wat misbruik maakt van de dichte stedelijke omgeving van de stad.

In Bali verkopen verkopers op stranden zoals Kuta of Seminyak namaakhandwerk zoals 'traditionele' Balinese sarongs of sieraden, en beweren ze dat ze authentiek zijn en rekenen ze opgeblazen prijzen, zoals 500.000 IDR voor items ter waarde van 50.000 IDR. Ze gebruiken hoge drukverkooptechnieken, wat misbruik maakt van de interesse van toeristen in de lokale cultuur tijdens zonsondergangwandelingen.

In Bali-gebieden zoals Kuta of Ubud stoppen individuen die zich voordoen als politieagenten toeristen voor vermeende overtredingen, zoals onjuiste visadocumenten, en eisen ze steekpenningen van 100.000-300.000 IDR ter plaatse, vaak nabij toeristische hotspots om angst voor echte autoriteiten uit te buiten.

Bij de Borobudur Tempel in Yogyakarta naderen ongeautoriseerde gidsen bezoekers met 'exclusieve' tours en eisen dan excessieve vergoedingen, zoals 200.000 IDR voor een korte wandeling, ver boven de officiële tarief van 50.000 IDR, door misleidende historische feiten te verstrekken om vertrouwen te winnen.

In Yogyakarta nemen becak (fietstaxi) chauffeurs rond Malioboro Street omwegen of beweren ze mechanische problemen, en rekenen toeristen tot 100.000 IDR voor een rit van 20.000 IDR door de historische gebieden van de stad, wat misbruik maakt van diegenen die te voet verkennen.